شنبه، تیر ۰۶، ۱۳۹۴

سخندان فارس - مولانا محمد حسین آزاد / ترجمه: قاری عبدالله خان ملک الشعرا


دانلود رایگان متن کامل کتاب الکترونیک
سخندان فارس - مولانا محمد حسین آزاد / ترجمه: قاری عبدالله خان ملک الشعرا
از نشرات انجمن ادبی کابل
مطبعه عمومی کابل
سال ۱۳۱۵
درباره نویسنده از بنیاد ایران شناسی:
محمد حسین آزاد ۱۸۳۰در دهلی به دنیا آمد و ۲۲ژانویه سال ۱۹۱۰در لاهور درگذشت. در سال ۱۸۴۶م، وارد دهلی كالج شد و درسال ۱۸۵۰م، فارغ التحصیل گردید. در ۱۸۵۴سردبیر دهلی اردو اخبار شد اشعار و مقالات او پیش از این تاریخ نیز در این روزنامه به چاپ می رسید. در ۱۸۵۷پس از انقلاب بزرگ مردم هند،‌انگلیسی ها پدرش مولوی محمد باقر را كه در ۱۸۳۸روزنامه دهلی اردو اخبار را تأسیس كرده بود،‌به جرم ایجاد آشوب كشتند . و اموالش را مصادره كردند. وی پس از اعدام پدر ،‌دهلی را ترك گفت و شش سال در نواحی مختلف هند سرگردان و آواره زیست در ۱۸۶۰به لودهیانا رفت و روزنامه ای به نام مجمع البحرین و چاپخانه ای به همین نام پایه گذاری كرد. در ۱۸۶۱به لاهور رفت و در آنجا ماندگار شد و نخست دراداره پست مشغول كار گشت و سپس در سال ۱۸۶۴م، به استخدام وزارت آموزش و پروزش پنجاب درآمد و به كار تدوین كتابهای درسی برای آموزش زبان فارسی و اردو پرداخت. از جمله ی این كتابهای درسی كتاب معروف قصص هند را باید نام برد كه هر چند برای استفاده دانش آموزان نوشته شده ،امروز یكی از آثار برجسته زبان اردو به شمار می رود. در سال ۱۸۶۵و ۱۸۶۶م، سفری به آسیای مركزی و ایران كرد و از سرزمین های بخارا، خیوه، سمرقند و تاشكند بازدید كرد. كه چندی بعد به تصرف روسیه تزاری در آمد اطلاعات مورد نیاز دولت انگلستان را گرد آورد. در ۱۸۶۷به عنوان منشی و مدیر انجمن پنجاب انتخاب گردید. ودر ۱۸۶۹به عنوان استادیار عربی به استخدام كالج دولتی لاهور درآمد ودر ۱۸۸۴كه گروه زبان های شرقی این دانشكده به كالج شرق شناسی مبدل شد وی نیز به جمع اساتید گروه عربی كالج شرق شناسی لاهور پیوست . در سال ۱۸۸۵م، بار دیگر به ایران سفر كرد و پس از مراجعت، كتابخانه ای از كتابهای خطی در لاهور بنیاد نهاد كه گنجینه بزرگی از كتاب های شیعه محسوب می شد. قسمتی از كتاب های این كتابخانه در دوران بیماری وی از دست رفت و باقی مانده آن وقف دانشگاه پنجاب گردید. در ۱۸۸۷پس از درگذشت فیض الحسن سهارانپوری، به مدیریت گروه عربی كالج شرق شناسی لاهور برگزیده شد و در همین سال به مناسبت خدمات فرهنگیش از سوی ملكه ویكتوریا لقب ‹‹ شمس العلما›› گرفت. در ۱۸۸۹مبتلا به اختلال حواس گردید و تا پایان عمر پریشانی و جنون بسر برد