پنجشنبه، مهر ۱۱، ۱۳۹۲

من کیستم؟


روزی نیست که سیل پیام های الکترونیک در این باره به سویم سرازیرنشود.
توکه هستی؟
عده ای می پرسند که بهایی هستی؟
دیگران می پرسند آیا یهودی  هستی؟
و عده ای هم لطف کرده وضمن نثار بد وبیراه به حزب توده و جریان چپ من را منتسب به این گروه ها می  دانند.
اخیرا هم  یکی از  عزیزان  توده ای که دوستش دارم من را مشکوک نامیده و وابسته به جمهوری اسلامی دانسته است.
به  راستی من کیستم؟

من در خانواده ای به ظاهر شیعه رشد یافتم و جالب آن که اکثر فرهیختگان این خانواده توده ای بودند.
من مدافع اقوام و گروه های مظلوم و به ویژه یهودیان  و بهاییان و ارامنه هستم.
اگر سوسیالیسم را به معنی عدالت اجتماعی بدانیم من احتمالا سوسیالیست هستم.
من همچنین مدافع تمامیت ارضی  و یکپارچگی ایران ام.
من  رضا خان را به سبب خدماتش ارج می نهم.
همان طور که حزب توده را هم به سبب خدماتش در پرورش نسلی از روشنفکران ارج می نهم.
من هیچ گاه نخواسته ام بر ضد  نظام حاکم در  ایران مطلبی بنویسم اگرچه که بارها برچسب ....مالی  به  من چسبانده اند.
با همه این اوصاف حقیقتا خودم هم نمی دانم  به کدام گروه سیاسی تعلق دارم.

اما  فکر می کنم توانسته ام قدمی کوچک برای فرهنگ وزبان کشورم بردارم.
شاید بزرگترین برچسبی که به من بخورد  برچسب اومانیسم یا  انسان مداری باشد.
اما چه اهمیتی دارد؟
مهم آن است که تا در توان دارم به نشر کتاب های الکترونیک بپردازم.
 و هر روز که کتابی تازه یافته و معرفی می کنم یکی از روزهای مفید عمر من خواهد بود.
 من یک انسانم
نه بیشتر.

باقر کتابدار